PSONI Koło w Przemyślu - PSONI Koło w Przemyślu

Ruch to podstawa rozwoju!

Aby przygotować się do zajęć stolikowych, w tym ćwiczeń manualnych – najpierw musimy zadbać o podstawę, czyli o mięśnie posturalne naszego organizmu. Od motoryki dużej, wzmocnionej obręczy barkowej, silnych przedramion możemy dopiero przejść do treningu motoryki małej – nie odwrotnie! Dlatego w terapii pedagogicznej ćwiczymy naszą sprawność także na placu zabaw, usprawniamy koordynację ruchową, równowagę, balansowanie, a także doskonalimy umiejętności wchodzenia i schodzenia.

Terapia to nie tylko praca przy stoliku, to także dobra zabawa, która sprawia dzieciakom wiele radości.

21 czerwca odbyła się Msza Św. kończąca ten rok szkolny. Dziękowaliśmy za to, że mogliśmy już bez przeszkód i raczej wszyscy w dobrym zdrowiu uczestniczyć w zajęciach i korzystać, ze wszystkich dobrodziejstw, jakie daje nam OREW.

To był dobry rok szkolny, ponieważ pracowaliśmy bez przerw sanitarnych, wszyscy dotrwaliśmy w dobrej kondycji, można powiedzieć - cali i zdrowi. Dzisiaj pożegnaliśmy czterech wychowanków: Aleksandrę, Dominika, Macieja i Michała - życzymy Wam w dorosłym życiu wytrwałości i cierpliwości w pokonywaniu codziennych zadań, w tym sukcesów w rehabilitacji i zadowolenia z każdego dnia.

Wszyscy nasi Milusińscy otrzymali dyplomy i nagrody od Sponsorów oraz moc uścisków i gratulacji.

Na zakończenie roku szkolnego 2021/22 kieruję słowa podziękowania do pracowników: nauczycieli, pomocy, rehabilitantów, psychologów, logopedów, pracowników administracji i obsługi - to dzięki Wam widać postępy dzieci i młodzieży, to dzięki Waszej determinacji i zaangażowaniu praca w ośrodku ma sens i przynosi wspaniałe owoce. Wychowankom, pracownikom i rodzicom życzę udanych, zdrowych i radosnych wakacji oraz szczęśliwego powakacyjnego powrotu w progi Ośrodka.

Beata Gumienny, dyrektor OREW.

Drogi panie fortepianie, jak grasz rano, kiedy wstaniesz?

Czasem, gdy zły humor mam, wtedy bardzo grubo gram.

Posłuchajcie zresztą sami: groźnie kłapię klawiszami, aż się trzęsą wszystkie mury, gdy gram dołem klawiatury.

A jak, fortepianie, grasz, kiedy dobry humor masz?

Klawiszami z prawej strony grywam cienko... jak deszcz dzwonię; hen, pod słońce, pod obłoki leci w górę dźwięk wysoki brzęcząc cienko, tak jak mucha. Chcesz posłuchać, to posłuchaj!